Facebook Twitter Pinterest LinkedIn
vlieger
0

Uw winkelwagen is leeg

Totaal: €0,00

Geen producten gevonden...

Lichtje voor het slapen gaan!

Lichtje voor het slapen gaan!

Als een kind vraagt om een lamp te laten branden bij het slapen gaan, kun je zeggen dat het teveel geld kost of zeggen dat het nergens bang voor hoeft te zijn. Je kunt het ook anders uitleggen. Zo creëer je begrip voor een langere periode of voor altijd en versterk je de eigenwaarde en het oplossingsvermogen van het kind. Ook laat je het kind begrijpen wat energiebesparing en zorg voor het milieu en onze natuur inhoudt!

Kiki komt vanavond thuis van een weekend bij papa. Ze heeft het naar haar zin gehad en vertelt aan mij haar belevenissen van de afgelopen dagen. We zitten samen op de rode stoel in de kamer. Zij op mijn schoot. Even lekker knuffelen en nog een appeltje eten. Ze heeft altijd honger op de gekste tijden. Ik laat het zo!

Zo tussendoor vertelt ze mij het stukje wat ze met de kinderen uit de klas gaat voordragen op de podiummiddag. Helaas kan ik er deze keer niet bij zijn. Ze kent mij goed genoeg om te weten dat als ik zeg dat ik echt niet kan dat ook zo is. Zij accepteert het met de woorden, “jammer mam, maar dan ben je er volgende keer vast wel hè ?” “Ik vertel je dan als je weer thuis bent hoe het is gegaan”.

Als haar appeltje op is, vertrekt ze kwebbelend met mij achter haar aan naar boven. Douchen en naar bed. Altijd een gezellig moment van de dag, zo’n bloot grietje onder de douche met een gestippelde douchemuts op. We maken grapjes, praten wat en giebelen. Op zo’n moment lijken we samen net 2 kleuters. Ik speel gerust mee! Als ze na het douchen weer afgedroogd, fris in pyjama en met gepoetste tanden voor me staat  vraagt ze of ik het licht in de gang wil aanlaten. De laatste 2 weken vraagt ze dat wel vaker en eerst ging ik er niet zo op in. Nu vandaag voelde het voor mij dat ik er even bij stil moet staan. Ik vraag haar waarom ze dat zo graag wil en waarom ze dat prettig vindt. Voor een moment weet ze het antwoord nog niet. Ik vertel haar dat er achter elke vraag een reden zit om de vraag te stellen dus dat ze niet zomaar iets heeft gevraagd. Plotseling zegt ze:”mam ik weet de vraag!“. Ze bedoelt natuurlijk dat ze het antwoord weet en ik vraag haar welk antwoord ze op de vraag heeft.

“Nou mam, als je het licht aan laat dan is het wat later donker en kan ik eerder slapen” Mijn dochter die altijd helder is in haar uitspraken heeft voor haar zelf iets heel duidelijk uitgelegd, maar ik moet even nadenken. Daarvoor nam ik even de tijd, zij wachtte.

Ineens moest ik lachen om de rake uitspraak, - hebben jullie hem?- Ik verwoorde haar antwoord als volgt: “O, ik begrijp dat je het prettig vindt om te gaan slapen als het nog een beetje licht is en dat het als je slaapt dan donker wordt"? Haar hoofd knikte snel op en neer en ze glimlachte breeduit !

(Sowieso wel lachwekkend dat ze zo gewichtig doet, want het is een kind dat altijd binnen 2 minuten slaapt op welk tijdstip je haar ook naar bed brengt, maar ja, ….)

“Ik begrijp nu waarom je dat wilt, Kiek, vind je het goed als ik je uitleg waarom ik het licht eigenlijk niet wil aan laten?”  Dat was goed. Ik vroeg haar waarom zij dacht dat ik het licht uit wilde doen. Eerst kwam het antwoord als “zonde van de stroom mam” en “het kost natuurlijk meer geld” en “als er niemand in de gang loopt hoort het licht ook niet aan hè?”

Ik vertelde haar dat ze mooie antwoorden had bedacht die best wel eens waar konden zijn, maar dat ik toch een andere reden had dan die ze had opgenoemd. Ze wilde graag weten welke en luisterde met grote ogen naar mijn verhaal.

Ik vertelde haar over de natuur en dat licht niet alleen geld kost maar ook energie en dat we daar goed over na mogen denken als we er gebruik van maken omdat het wel eens niet zo goed zou kunnen zijn voor de natuur. Dat ik graag wilde dat de vogeltjes en andere dieren niet in hun slaap zouden worden gestoord omdat wij zoveel licht gebruiken. Dat ik vond dat het voor ons niet zo erg was om wat minder stroom te gebruiken vooral als we toch onze ogen dicht doen. Dat ik het fijn zou vinden als we rekening houden met andere mensen, zoals de kindjes die nog na ons komen en daar weer de kindjes van…..

Ze knikte, bleef knikken en leek het volkomen te begrijpen. Ik creëerde een stukje verbinding tussen haar, mij en de wereld om haar een.

Na mijn verhaal vroeg ik haar wat ze wilde: “Kiki, wil jij dat ik het licht voor je aan laat omdat jij het nodig hebt om een lichtje aan te laten voor het slapen gaan of wil je dat ik het uit doe?". “Mam”, zegt ze. “Doe het licht maar uit, maar als je nou het gordijn een stukje open doet heb ik een beetje licht van buiten en dan lukt het mij wel om voor het echt donker wordt te gaan slapen”.

Ik gaf haar een hand en een dikke zoen met een felicitatie voor de goeie oplossing die ze voor zichzelf had bedacht en zei dat ik blij was dat ze zulke goede oplossingen kon bedenken en dat de vogeltjes en de egeltjes buiten nu wel heel erg blij zouden zijn met haar beslissing. 

Mijn vraag of ze wilde dat ik het gordijn als ze eenmaal sliep weer moest dichtdoen vanwege het licht de volgende ochtend zo vroeg in haar kamer beantwoorde ze met ja. Dat wilde ze graag.

Ik vroeg haar of ze mij er aan wilde herinneren als ik het eens vergat, want het was ineens iets nieuws waar ik weer aan moest denken maar dat het met hulp van haar vast zou lukken.

Vanonder de dekens hoog opgetrokken tot aan haar kin bleef ze mij glimlachend aankijken. Trots op haar goede ideeën en op de hulp die we elkaar konden geven!

Ik heb haar niet meer gehoord over het licht dat aan moest blijven. Wel heb ik wat nadenkwerk verricht na deze gebeurtenis om te achterhalen of het wellicht vanuit angst was dat ze wilde dat ik het licht aan liet. Ze wilde het pas de afgelopen 2 weken. Achteraf bleek dat zelfs op de weinige momenten dat ze TV keek, toch angstig was geworden van een donkere film met een “enge draak”. Het was slechts Doornroosje en zie welke invloed dit kan hebben. De echte dieren wonnen het gelukkig van een nepdraak. Uiteindelijk omdat ze zich met het echte leven meer verbonden voelde en klaarblijkelijk zelf voelde en inzag tijdens haar innerlijke overwegingen tijdens ons gesprekje wat de voor haar juiste keuzes zijn.

Ik ben blij dat ik mijn dochter dagelijks laat zien wat echt en niet echt is !

 

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden
worm